Ayrılığın ilanını verdik bugün heryere… Yüreğime, yüreğine iyi bak dedik hissizce. Tanıdık vedalar
anımsadık zihnimizde. Alışıldık sözleri, kendine iyi bak cümleleri kurduk biribirimize samimiyetsizce
Cesurduk… Gökyüzü yine aynı gökyüzü nasıl olsa, yine mavi. Güneş aynı güneş, ay yine aynı ay. Ne
değişicekti ki sanki?.. Sonbaharda yine aynı hüzün, her kasımda aşklar yine başka. Çiçekler mi küsücekti
bize ayrıldık diye? Dünya yas mı tutucaktı en siyahıyla. Hayır. Cesurduk işte. Yine sabah olucaktı,
yağmurdan sonra o çok sevdiğimiz gökkuşağı yine çıkıcaktı ortaya en çıplak haliyle… Yine aşk şarkıları
yazılıcak, Travesti filmleri yapılıcaktı. Yani demem o ki biz ayrıldık diye zaman ağır ilerlemeyecekti. Yine
aynı hızda, aynı acımasızlıkla kayıp gidicekti… en kahraman replikleri söylemiştik işte birbirimize.
zihnimizde hep aynı soru… Ne olucak halim? Ne olucak işte devam edicez yarım yamalak yolumuza.
bi şarkı çalıcak radyoda, tesadüf bu ya bizim şarkımız bu. o zaman yüreğinde bi sızı hissediceksin…
ellerin ellerimi, gözlerin gözlerimi özleyecek. Bu şarkı sadece benimdi sevgilim… Büyük bahçeler
istemiştim ikimize… Ellerim yok artık, ellerin yok. Gözlerim istediğini görüyo artık, istemediğine
kör… Ben seninleyken sesini kıstığım ne varsa, gürültüye dönüştü sensizlikte. kalbimin duymak
istediğini söyleyip, aklımı susturmuştum seninleyken… Ben seni kaybetmekten korktum hep, ama seni
incitmektende aynı orantıda… Neyi kaybetmekten korkarsan hep ona muhtaç kalırsın derlerdi büyüklerimiz
doğruymuş sevgilim… Ben korktuğum ne varsa, dolu dizgin yaşıyorum şuan… Seni tanığımı sanıyodum,
ama ben sana hiç yaklaşamamışım bile… Özlüyorum… Evet seni çok özlüyorum. Ve birbirini haketmeyen
bu kadar insan varken ben neden senden ayrı nefes alıyorum bilmiyorum… Anlam veremiyorum. Kızıyorum
hem sana, hem kendime hemde bizi bizsiz yaşamak zorunda bırakan bu hayata çok kızıyorum. Ben senden
ayrı nefes almak istemiyorum ki. Sensiz gülmek, sensiz ağlamak, sensiz yeni bişiler öğrenmek istemiyorum
ben seni istiyorum. Evime sığamıyorum. Sokaklara sığamıyorum… Yüreğim vücuduma sığmıyo… Hep senden
bahsetmek istiyorum. Yalnız kaLmak istiyorum hemde kalabalığın içinde kaybolarak… bunlar bana iyi
gelmiyo biliyorum ama bilerek yapıyorum. bu acıyı yaşamak için direniyorum. Herkesi sana benzetip,
kimseyi yerine koyamıyorum. Bütün şarkılar bizim için yazılmış gibi.. Ne geceler rahatlatıyo içimi,
ne gündüzler.. Her sıçrayarak uyandığımda senin adını sayıkladığımı farkediyorum. Kimseyi dinlemek,
duymak istemiyorum. Kimseyi görmek unutursun,alışırsın cümleleri duymak istemiyorum… Nasıl unutucam
ben seni? Yine aynı soru… Ne olacak halim? Ben sensizliğe alışmakta istemiyorum ki. Bu acıyı da
aşkımı yaşadığım gibi doya doya yaşamak istiyorum…

Bir Cevap Yazın

Son Yorumlar